หน้าหนังสือทั้งหมด

พระอธิษฐานทุข์ข้อความแปล ภาค ๖
287
พระอธิษฐานทุข์ข้อความแปล ภาค ๖
ประโยค - พระอธิษฐานทุข์ข้อความแปล ภาค ๖- หน้าที่ 285 [ สาวของพระพุทธเจ้าตั๊ดเสมอ ] พระศาสดา ทรงสั่งคำของนางปุณณานั้นแล้ว จึงสดัวว่า " ปูฉนฺเจ้าไม่หลบ เพราะอันตรายคือทุกข์ของตัวก่อน ส่วน สาวทั้งหลายขอ
เนื้อหาเกี่ยวกับพระอธิษฐานและคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า โดยเน้นเรื่องทุกข์และการเข้ามาของสาวทั้งหลายที่ไม่หลบหนีทุกข์ เนื้อหาทั้งหมดถูกนำเสนอในบริบทของการเรียนรู้ไตรสิกขาและการเข้าถึงพระนิพพาน เพื่อสร้าง
ประโยค - พระอุปรฺภ์ฤกษ์ฉบับแปล ภาค ๑
288
ประโยค - พระอุปรฺภ์ฤกษ์ฉบับแปล ภาค ๑
ประโยค - พระอุปรฺภ์ฤกษ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 286 ทำด้วยรำแล้ว ได้เสด็จไปวารี. ภูมู้หลายหลาย สนุกกันในโรงธรรมว่า "ผู้อยู่อาศัยหลาย กรรมที่ทำได้มากอันพระสัมพุทธเจ้า ทรงทำกิจ ด้วยขนม ปีที่ผ่านมาเพิ่งซ
เนื้อหานี้เกี่ยวกับการเสด็จมาของพระศาสดาในที่ประชุม และการอภิปรายเกี่ยวกับชื่อดังต่างๆ ในการสนทนา พระศาสดาถามภูมู้ทั้งหลายว่าให้สอบถามเรื่องใด ทั้งนี้มีการกล่าวถึงอดีตของพระโพธิสัตว์และบทสนทนาที่เกิดข
หน้า3
289
ประโยค - พระธัมม์ทั้วถูกแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 287 บ้านเจ้าจงอยู่ อาศัยท่านผู้รู้ จึงไม่กินร่างของท่าน." ดังนี้แหละ. เรื่องนางปุปผนาทสี อบ.
พระธรรมปฐิจกิจฉาแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 288
290
พระธรรมปฐิจกิจฉาแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 288
ประโยค - พระธรรมปฐิจกิจฉาแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 288 ๓. เรื่องอุตตอุปลิท * [๑๙๓๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสนามีเมื่อประทับอยู่ในพระเวสวันที่ ทรงปรารภอุปลิทชื่ออุตตะโกรธพระเวสตะเพรา่ท่านไม่พูดด้วย ความพิ
บทนี้พูดถึงเรื่องราวของอุบาสกชื่อว่าอุตตะโกรธซึ่งนำกลุ่มอุบาสก 500 คนไปพบพระเวสตะเพื่อฟังธรรม แต่กลับไม่ได้รับการตอบรับ ได้สร้างความโกรธและนำไปสู่การไปสำนักพระสารีบุตร เพื่อขอรับฟังธรรมที่นั่น โดยพระเ
พระธรรมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๙๙
291
พระธรรมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๙๙
ประโยค- พระธรรมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๒๙๙ [ อุตสาห โกฐกนกผู้พูดมา ] อุณาสก โกฐว่า "ชื่อว่าย่อธรรมกถา รายละเอียดยิ่งนัก สุขุม ยิ่งนัก พระธรรมแสดงธรรมอย่างดีงามมากมาย พวกเราต้อง การอะไรด้วยพระอธิธ
ในบทนี้มีการสนทนาเกี่ยวกับการแสดงธรรมของพระเถระที่อุบาสกเข้าไปขอข้อมูลและการรับฟังธรรม มีการพูดถึงความโกรธและความต้องการของผู้ฟังที่ต้องการเรียนรู้พระธรรมให้ได้มากที่สุด แม้ว่าจะมีอารมณ์ที่ไม่สบายใจต่
พระธรรมปฐูรุกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 290
292
พระธรรมปฐูรุกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 290
ประโยค - พระธรรมปฐูรุกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 290 พระศาสดา ทรงสุบินอธิบายก่อนว่า “ อฏฺฌ บ่งเขาประพฤติดีมนัสตั้งแต่โบราณที่เดียว ชนทั้งหลาย ติเตียน ทั่งนั่ง ทั่งคนพูดมาก ทั่งคนพูดนอเทเดียว ด้วยว่า
ในหน้านี้พระศาสดาได้อธิบายถึงความสำคัญของการประพฤติดีและการสรรเสริญ. พระองค์ทรงชี้แนะว่าความทรงเจริญในจิตใจและการปฏิบัติเป็นสิ่งที่มีคุณค่า และเป็นที่น่ายกย่อง. นอกจากนี้ ยังมีการพูดถึงลักษณะการแสดงธร
พระธรรมปาทุฏฐกาถแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 292
294
พระธรรมปาทุฏฐกาถแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 292
ประโยค - พระธรรมปาทุฏฐกาถแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 292 สรรเสริญนี้ เป็นเหมือนมีในวันนี้ คือเกิดขึ้นเมื่อกต หามได้ อธิบายว่า จริงอยู่ คนทั้งหลายยอมินทาคนว่านั่งว่า "ทำไม? คนนี้ จึงนั่งนิ่ง เหมือนคนหนวก เหนื
บทพระธรรมนี้นำเสนอความหมายและการตีความเกี่ยวกับการสรรเสริญของบุคคลในสังคม โดยเฉพาะการพูดและการแสดงออกว่าใครเป็นผู้มีปัญญาและศีล. อธิบายถึงลักษณะของคนที่มีความโดดเด่นในการใช้คำพูดและการทำตัวให้ดี เพื่อ
พระธรรมปิฎกฐิผู้อ่านแปล ภาค ๖ - หน้า 293
295
พระธรรมปิฎกฐิผู้อ่านแปล ภาค ๖ - หน้า 293
ประโยค - พระธรรมปิฎกฐิผู้อ่านแปล ภาค ๖ - หน้า 293 บทว่า เทวา ปี เป็นต้น ได้แก่ เทวนาคมดี มนุษย์เป็นบัณฑิต ก็ดี ย่อมลูกขึ้นชมเชย สรรเสริญ ซึ่งภิญญานั้น. บทว่า พุทธมุนี กล่าวว่า ไม่ใช่พจนและมนุษย์อย่าง
ในบทนี้กล่าวถึงการสรรเสริญของเทวดา มนุษย์ และมหาพรหมต่อบุคคลที่มีภิญญา ซึ่งถือเป็นเรื่องสำคัญในพระธรรมปิฎก ในการจบเทสนา อุบาสกทั้ง 500 ยืนยันถึงโสตาปิตผล ที่แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการยกย่องและการเช
พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค ๖ - พระศาสดากับภิษิพัคคีย์
296
พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค ๖ - พระศาสดากับภิษิพัคคีย์
ประโยค - พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 294 ๘. เรื่องภิษิพัคคีย์ * [๑๘๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารภภิษิพัคคีย์ ศรัทธาธรรมเทศนานี้ว่า " กายุปโกษ" เป็นต้น. [
ในเนื้อหาเกี่ยวกับภิษิพัคคีย์ พระศาสดาที่ประทับอยู่ในพระเวฬุวันได้ทรงประทานธรรมเทศนาเกี่ยวกับศรัทธาธรรม โดยสอนให้รักษาความสำรวมทางกาย วาจา และใจ ซึ่งช่วยให้ผู้ปฏิบัติอยู่ในความสงบและใส่ใจในธรรมะอย่างต
การรักษากายและจิตใจตามพระธรรมปัทฏิฤาษี
297
การรักษากายและจิตใจตามพระธรรมปัทฏิฤาษี
ประโยค - พระธรรมปัทฏิฤาษี ภาค ๖ หน้า 295 [แก้ธรรม] บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า กายปุโจปี ได้แก่ พึงรักษากาย ทุจริต ๑ อย่าง: สองบ่งว่า กายเนุ สุตโต ความว่า พึงห้ามการเข้าไปแห่ง ทุจริตในกายวาจา สำรวมไว้แล้ว
พระธรรมปัทฏิฤาษีสอนเกี่ยวกับการรักษากายและจิตใจ โดยกล่าวถึงการละเว้นจากความชั่วทั้งสามอย่าง ได้แก่ กายทุจริต วาจาทุจริต และมโนทุจริต โดยผู้ที่สามารถสำรวมได้ถือว่าเป็นบัณฑิตและมีภาวะอันดี อันเป็นผลต่อก
มหาวรรณณา: เรื่องตราของนายโกมาสต
3
มหาวรรณณา: เรื่องตราของนายโกมาสต
ประโยค - พระอิฐมปัตถุรูปราแปล ภาค ๑) หน้า ที่ 1 ๑๙. มหาวรรณณา ๑. เรื่องตราของนายโกมาสต์* [๒๒๒] [ข้อคามเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภคุณของนายโกมาสตคนหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว
ในการตรัสพระธรรมเทศนานี้, พระศาสดาทรงปรารภถึงนายโกมาสตที่มีความดีในการไม่บริโภคเนื้อสัตว์และให้ความสำคัญกับการทำการค้าด้วยความซื่อสัตย์. เขาอุทิศตนเพื่อการค้าตลอด ๕๕ ปี, สิ่งที่เขาทำสื่อถึงคุณูปการต่อ
พระอิฐมปฐมปฏิญาณและภาค ๑
4
พระอิฐมปฐมปฏิญาณและภาค ๑
ประโยค - พระอิฐมปฐมปฏิญาณและภาค ๑ - หน้าที่ 2 ภิรัณายนโคมาตก เนื้อที่จะพึงขายไม่มีมี สหายของท่านขาย เนื้อแล้ว บัดนี้ไปอาบน้ำ สหาย อย่าทำอย่างนี้เลย ถ้าก่ออันนี้ก็อีมของให้เอ็ด ภิรัณายนโคมาตก เว่นก่อ
ในเนื้อหานี้พูดถึงการสนทนาระหว่างภิรัณย์และนายโคมาตกเกี่ยวกับการซื้อขายและแลกเปลี่ยนเนื้อ โดยมีบริบทการพูดคุยเกี่ยวกับการจัดการกับเนื้อที่สหายของภิรัณย์นำมาวางขายและการรักษามารยาททางสังคม ประเด็นการปฏ
พระอิฐมปทุฏฐา - หน้าที่ 3
5
พระอิฐมปทุฏฐา - หน้าที่ 3
ประโยค - พระอิฐมปทุฏฐา(าคปฏิสนธิภาค ๑) - หน้าที่ 3 [นายโคมาดกัศตฉันโคมปัณฑ์บริโภค] นายโคมาดภูนันตว่า "เราไม่บริโภคังกะ" ให้รยูนำ ดังนั้นไปแล้ว ถือมือไปบนบังกคี๊ยที่ร่งร้อน แล้ว ลอมือเขาไปในปากลังลั่น
ในหน้าที่ 3 ของพระอิฐมปทุฏฐา มีการกล่าวถึงนายโคมาดที่ไม่บริโภคอาหาร และบุตรของเขาที่ขอให้เขาทำความสะอาดที่อยู่ ขณะที่ความทุกข์ของนายโคมาดเกิดขึ้น หนีไปยังนครศักดิ์สิทธิ์ และมาเรียนการงานจากนายช่างทอง
พระธัมปัตถิกา ภาค ๑๓
6
พระธัมปัตถิกา ภาค ๑๓
ประโยค - พระธัมปัตถิกาๅเปล่า ภาค ๑๓ - หน้า ๔ เขาก็ได้ทำเครื่องระดับเห็นปานนั้นแล. ลำดับนั้น อาจารย์ของเขามาเห็นเครื่องระดับแล้ว คำว่า "ชายผู้เดินไปในที่ใดที่หนึ่ง เป็นผู้สามารถถือศีลได้" จึงได้หรือผู้
ในพระธัมปัตถิกา ภาค ๑๓ พูดถึงการที่ลูกๆ มีความตั้งใจที่จะถวายทานให้กับบิดาที่แก่และไม่ทำศรัทธาอะไรเลย โดยมีการพูดคุยกันเพื่อทำบุญและนิมนต์พระสงฆ์เข้ามา แสดงถึงศรัทธาของลูกๆ ที่ปรารถนาจะทำบุญให้บิดาและ
พระธัมปทีปฏิชาคาแห่ง ๑ - หน้าที่ 5
7
พระธัมปทีปฏิชาคาแห่ง ๑ - หน้าที่ 5
ประโยค - พระธัมปทีปฏิชาคาแห่ง ๑ - หน้าที่ 5 ทำที่พึ่งแก่ตน จงเป็นบัณฑิต อย่าเป็นพาล ดังนี้แล้ว เมื่ออ ทรงน้อมโมทนา จึงได้ตรัสพระคาถานี้ว่า :- "บัดนี้ ท่านเป็นอรูปไปไหมเหลือง อึ่งบูร แห่งพระยาม (คือคว
บทนี้กล่าวถึงคำสอนที่สำคัญจากพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการเป็นบัณฑิตและการหลีกเลี่ยงความเสื่อม โดยพระองค์ตรัสว่า ขณะนี้เราควรทำที่พึ่งแก่ตนเองเป็นการเตรียมตัวในชีวิต เพราะความตายอยู่ไม่ไกล. พระองค์เตือนว่าค
พระธัมปิฏกอธิษฐานแปล ภาค ๑
9
พระธัมปิฏกอธิษฐานแปล ภาค ๑
ประโยค - พระธัมปิฏกอธิษฐานแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 7 จงทรงทำอนุโมทนากับบิดานี้เถอะ." พระศาสดา เมื่อจงทรงทำอนุโมทนาแก่เขา ได้ตรัส ๒ พระ กล่าวว่านะ :- "บัดนี้ ท่านเป็นผู้มีอธิษฐานนำเข้าไปแล้ว เป็นผู้ เตรียม
พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของการทำอนุโมทนาและการเตรียมตัวสำหรับการเดินทางสู่นิพพาน โดยยกตัวอย่างอุปนิสัยในทางธรรมและการรับรู้ถึงความตายที่ใกล้เข้ามา พร้อมชี้ให้เห็นว่าคนที่เดินทางไปสู่อีกโลกจะไม่สามา
พระธรรมปิฎกฐานา (บทที่ ๓) - การฟังธรรมและอานาคาม
10
พระธรรมปิฎกฐานา (บทที่ ๓) - การฟังธรรมและอานาคาม
ประโยค - พระธรรมปิฎกฐานา (บทที่ ๓) หน้า ๘ จะกล่าวคำเป็นต้นว่า "ท่านจงรอสัก ๒-๓ วัน ข้าพเจ้าให้ท่านก่อน จะฟังธรรมก่อน." เก็บบุคคลเคลื่อนจากโลกนี้แล้ว ย่อมเกิดในปรโลก ดีเดียว, คำนั้น พระศาสดาสมายาเนื้อ
บทความนี้เน้นการสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับการฟังธรรมและแนวทางในการศึกษาอานาคามตามคำสอนของพระผู้พระภาค ซึ่งเป็นการนำเสนอแบบทบทวนที่พระศาสดาทรงใช้เพื่อให้เกิดความเข้าใจในข้อธรรมที่สำคัญ. พระผู้พระภาคตรัสถ
พระึปิยะปทุมปฏิวัติภาค ๑ - หน้าที่ ๙
11
พระึปิยะปทุมปฏิวัติภาค ๑ - หน้าที่ ๙
ประโยค - พระึปิยะปทุมปฏิวัติภาค ๑ - หน้าที่ ๙ ๒. เรื่องพราหมณ์คนใดคนหนึ่ง*[๑๙๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจนทรวัง คนใดคนหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนานั้นว่า "อนุภาพเหล่านี้เป็นต้น. [พ
บทความนี้เล่าเรื่องราวของพราหมณ์คนหนึ่งที่ออกไปพบเห็นพฤติกรรมของภิกษุในพระเจนทรวัง และความคิดของพราหมณ์เกี่ยวกับการจัดตั้งสถานที่ให้เหมาะสมแก่การทำดี สำหรับภิกษุที่อยู่ในหมู่จิวร์ หลังจากเห็นความไม่เห
พระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑๗
12
พระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑๗
ประโยค - พระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑๗ - หน้าที่ 10 อยู่ จึงคิดว่า "เราให้สร้างมนต์ปในที่นี่ควร" จึงให้สร้างมนต์ปแล้ว รุ่งขึ้นอีกวันได้รับฝนรุ่งเช้าทรงอยู่ แม้ในกาลนั้น พราหมณ์แสดงฤกษ์ภูมิอยู่ เห็นพวกภูมิ
ในพระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑๗ นี้ กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระธัมมปิฎกสร้างมนต์ปและศาลอันเกี่ยวข้องกับพระพุทธเจ้าทรงสั่งสอนภิกษุทั้งหลาย โดยมีการกล่าวถึงการแสดงธรรมและการทำกุศลในทุกๆ ขณะ เพื่อให้ผู้ฟังสามารถ
การปฏิรูปฉลากแปลโดยพระอริย
13
การปฏิรูปฉลากแปลโดยพระอริย
ประโยค - พระอริยมาปฏิรูปฉลากแปล ภาค ๑ หน้าที่ 11 [แก้ธรรญ] บรรดาบเหล่านั้น เทวา อนุโมทพน เป็น โดยลำดับ ผู้ประกอบด้วยปัญญาองค์รุ่งเรืองในธรรม ชื่อว่า มารวิ. สองเทวาม ขึ้น ขึ้น ความว่า ทำกฐาลอยู่ทุก ๆ
พระอริยะสอนให้บันฑิตทำกุศลอยู่เสมอเพื่อกำจัดมลทินของจิต การอบรมเรียนรู้ด้านธรรมะนั้นสามารถสร้างประโยชน์ได้ในอนาคต ยกตัวอย่างการหลอมทองซึ่งเมื่อทำบ่อยๆ จะได้ผลงานที่ดี ชี้ให้เห็นความสำคัญของการปฏิบัติธ